12 yıldır Esenler Otogarı'nda yaşıyor! Tek isteği sıcak bir yuva ve iş

İstanbul Esenler Otogarı'nda 12 yıldır yaşam mücadelesi veren 51 yaşındaki Çetin Duman, gecelerini terminalin rüzgârdan korunaklı köşelerinde geçiriyor. Küçük yaşta anne ve babasını kaybeden, okuma yazma bilmediği için iş bulmakta zorlandığını söyleyen Duman, otogar esnafının yardımlarıyla hayata tutunmaya çalışıyor. 

YETİŞTİRME YURDUNDAN OTOGARA UZANAN HAYAT

Çocuk yaşta anne ve babasını kaybeden Çetin Duman, çocukluğunu Ankara'da bir yetiştirme yurdunda geçirdi. 18 yaşında yurttan ayrıldığında kalacak bir yeri olmadığını belirten Duman, Ankara Şehirlerarası Terminal İşletmesi'nde (AŞTİ) yaşamaya başladığını anlattı.

Ailesinden kalan Yozgat'taki ev, tarla ve hayvanların ağabeyi tarafından kendisine imza attırılarak satıldığını iddia eden Duman, "Sana para vereceğim dedi ama üç kuruş vermedi" ifadelerini kulandı. Ankara'da tanıştığı bir hemşerisinin aracılığıyla Yozgat'a giderek bir süre çobanlık yaptığını anlatan Duman, çalıştığı kişinin kendi adına bir ev aldığını söyledi.

Güvenlik endişesi nedeniyle bu evi bir emlakçı aracılığıyla sattığını belirten Duman, satıştan elde edilen paranın banka hesabına yatırılmadığını öne sürdü. Duman, "Her sabah bankaya gittim, yine yok. Oyuna geldim" dedi. Yaşadığı olayların ardından iş bulma umuduyla İstanbul'a geldiğini söyleyen Duman, bir süre inşaatlarda çalıştığını ve otobüs muavinliği yaptığını, ancak daha sonra düzenli bir iş bulamadığını ifade etti.

'BURADA POLİS OLMAZSA BENİM HAYATIM BİTER'

Yaklaşık 12 yıldır Esenler Otogarı'nda yaşayan Duman, gecelerini terminalin rüzgârdan korunaklı alanlarında geçiriyor. Sokakta uyumaktan korktuğunu belirten Duman, güvenlik nedeniyle otogardan ayrılmak istemediğini söyledi. Otogarda polislerin bulunmasının kendisini güvende hissettirdiğini anlatan Duman, "Burada polis olmazsa benim hayatım biter" diye konuştu.

OTOGAR ESNAFI YALNIZ BIRAKMIYOR

Otogar esnafı da yılardır tanıdıkları Duman'ın ihtiyaçlarını karşılamak için seferber oluyor. Bir büfe sahibi yemek verirken, kıyafet satan esnaf giyecek temin ediyor. Bazı esnaflar kıyafetlerini temizletiyor, soğuk ve yağışlı havalarda ise dükkânlarını açarak barınmasına yardımcı oluyor.

Duman da kendisine destek olan esnafın getir-götür işlerini yapıyor, kargoları otobüslere teslim ediyor. Duman'ın dürüst bir insan olduğunu söyleyen bir esnaf, "Önüne bin lira bıraksanız bir kuruşuna dokunmaz" ifadelerini ku landı. Esnaf, günlük ihtiyaçları karşılamaya çalıştıklarını ancak kalıcı barınma sorununa çözüm bulamadıklarını belirtti.

'YEMEK SIKINTIM VAR, DUŞ SIKINTIM VAR'

Gündüzleri esnafın desteğiyle hayatını sürdüren Duman, geceleri işyerlerinin kapanmasıyla daha zor koşu larla karşı karşıya kalıyor. Zaman zaman restoranlardan kalan ekmek ve yemekleri toplayarak karnını doyurduğunu söyleyen Duman, "Yemek sıkıntım var, duş sıkıntım var, üst baş sıkıntım var" dedi. Yüzde 50 oranında zihinsel engeli olduğunu ve herhangi bir sosyal yardım almadığını belirten Duman, okuma yazma bilmemesinin de iş bulmasını zorlaştırdığını anlattı. İş ararken insanların kendisine önyargıyla yaklaştığını ifade eden Duman, "Beni görünce hapçı, tinerci zannediyorlar. Ben sokakta yaşayan bir insanım" diye konuştu.

'BEN SADECE SICAK BİR EV İSTİYORUM'

Yı lardır otogarda yaşamını sürdüren 51 yaşındaki Çetin Duman, artık düzenli bir hayat kurmak istiyor. Başını sokabileceği bir ev ve geçimini sağlayabileceği bir iş isteyen Duman, sözlerini şöyle tamamladı: "Ben sadece sıcak bir ev istiyorum. Duşum, banyom, yemem içmem olsun. Bir de iş istiyorum. Başka bir şey istemiyorum."