1998'de Şili'den yürüyerek yola çıkan Karl Bushby, 28 yıl sonra evine varmak üzere! Hiç tanışmadığı torunu onu bekliyor

• Eski paraşütçü Karl Bushby, 1998'de 29 yaşındayken Şili'nin Punta Arenas kentinden memleketi Hull'a kesintisiz rotayla yürüme yolculuğuna başladı.
• Bushby, yolculuğu boyunca İngiltere'ye dönmeme ve ilerlemek için hiçbir ulaşım aracı kullanmama kurallarına bağlı kaldı; 28 yılın yalnızca yaklaşık 15 yılını yürüyerek geçirdi.
• Yolculuğun sonunda Bushby'yi 36 yaşındaki oğlu Adam, hiç tanışmadığı 12 yaşındaki torunu, babası ve erkek kardeşleri karşılayacak.

Eski bir paraşütçü olan Bushby, 1998 yılında, o dönemde 29 yaşındayken, Şili'nin Punta Arenas kentinden yola çıktı. Amacı, kendi koyduğu iki kurala bağlı kalarak memleketi Hull'a kesintisiz bir rota üzerinden yürüyerek ulaşmaktı: Yolculuğunu tamamlayana kadar İngiltere'ye dönmemek ve ilerlemek için herhangi bir ulaşım aracı kullanmamak.

Bugün 57 yaşında olan Bushby, Darien Geçidi'nin sık ormanlarını aşmış, donmuş Bering Boğazı'ndan geçmiş ve yalnızca birkaç hafta önce Manş Denizi'ni yüzerek kat etmiş biri olarak yolculuğunun son birkaç kilometresine başlıyor.

Yolculuğun sonunda kendisini 36 yaşındaki oğlu Adam, hiç tanışmadığı 12 yaşındaki torunu, babası ve erkek kardeşleri karşılayacak. Annesi ise 28 yıl önce ayrıldığı çocukluk evinde onu bekliyor olacak. İngiltere'nin Lincolnshire kırsalında ona katıldığımda, "Kesinlikle bilinmeyen sulardayız ya da çok yakında öyle olacağız" diyor ve ekliyor: "Şu anda rahatım çünkü alıştığım şeyi yapıyorum. Ama çok yakında bu yolculuk ani bir şekilde duracak."

Tıpkı Bushby'nin ağır yükler için kullandığı el arabası "The Beast" gibi.

Bu etapta daha yalnızca birkaç kilometre ilerlemişken, Bushby'nin temel ihtiyaçlarını taşımak için kullandığı el arabasının lastiği patlıyor.

"Bunu uzun zamandır yaşamamıştık. Can sıkıcı olabilir. Kahretsin" diyor.

Yol kenarında aceleyle tamir etmeye çalışmasını izlerken yüzünde bir gülümseme beliriyor ve ardından ekliyor: "Eğer yağmur yağıyor olsaydı muhtemelen biraz daha fazla söyleniyor olurdum."

"Dover'da bulunduğum ilk birkaç gün yağmur başladı. Ama hava koşulları açısından tam zamanında hareket etmeyi başarmıştık. O üç mükemmel günü yakaladık [yüzmek için]."

Araçlar yanımızdan gürültüyle geçip gidiyor.

Bushby şakayla karışık şöyle diyor: "Burada trafiğin yanlış taraftan aktığını biliyorsunuz, değil mi?"

"Siz" diye bahsetmesi, memleketiyle arasındaki kopukluğun bir göstergesi. Bushby, patlak bir lastik gibi fiziksel engelleri aşma konusunda oldukça deneyimli.

YOLCULUK BİTİNCE HAYATI KÖKTEN DEĞİŞECEK

Peki ya bundan sonra onu bekleyenlere hazır mı?

"Tüm benliğim ve kendimle ilgili bildiğim her şey ortadan kalkacak. ve bu bir sorun olacak. Klasik kimlik krizini yaşayacak çünkü Karl, bu kişi [bir maceracı] ve hayatının yarısında da öyleydi."

Kim olduğumu yeniden keşfetmem gerekecek. Bütün bunların anlamı ne? O anlamı ve amacı nasıl bulacağım? Bir anda kendimi içinde bulacağım o boşluğu nasıl dolduracağım?

"Varlığımın her zerresi, her gün, şu anda yaptığım şey oldu. Hayatımın amacı buydu."

Sanırım eski bir atasözü şöyle der: Hayallerini gerçekleştiremeyen bir adamdan daha kötü tek şey, hayallerini gerçekleştirmiş bir adamdır... çünkü sonra ne olacak?"

Manş Denizi'ni yüzerek geçtikten sonra Dover'da karaya çıkan Bushby'ye, Amerikalı uzun mesafe yürüyüşçüsü Angela Maxwell bu etapta eşlik etti.

"Bence Karl, yolda olmayı ne kadar özleyeceğine şaşırabilir. Bazen kendi aramızda Karl'ın yürümeyi sevmediği konusunda şakalaşıyoruz. Ama o görevini seviyor. O tutkuyu, o amacı seviyor" diyor. Bushby, İngiltere'ye dönüşünün gördüğü ilgiden şaşkınlık duyduğunu söylüyor."

Neredeyse bunaltıcı bir şey oldu. Yol boyunca beni tanıyan insanların sayısı inanılmaz. Güzel bir duygu. İnsanlar gerçekten ama gerçekten çok heyecanlandığında bazen biraz tuhaf geliyor ve nedenini bir türlü anlayamıyorum. Benim açımdan bakınca biraz garip görünüyor.

"Ben sadece yürüyen bir adamım."

Bir araba yol kenarındaki cebe çekiyor ve sürücüsü onun Karl Bushby olup olmadığını soruyor. Ardından birlikte selfie çektiriyorlar.

Bushby, bunun manevi bir yolculuk ya da kendini keşfetme serüveni olduğu yönündeki yorumları sürekli reddetti.

Peki hikayesinin dünya çapında ilgi görmesinin nedeninin, çoğumuzun içinde bulunan ancak çok az kişinin peşinden gittiği o seyahat etme ve keşfetme arzusu olduğunu düşünüyor mu?

"Sanırım mesele bu" diyor.

"Milyonlarca kişinin hayal ettiği şeyi yaşadım. Pek çok insan evinden çıkıp bir daha dönmeden yürümeye devam etmeyi isterdi."

Bushby, "yürüme fırsatının", evliliğinin sona ermesinin ardından eşinin oğullarıyla birlikte Kuzey İrlanda'ya dönmesiyle belirdiğini söylüyor. Yolda geçen hayat, ilk bakıştaki kadar kusursuz görünmüyor. "Ben günlük meselelerle uğraşıyorum. Patlak lastikler, iç çamaşırlarınızı yıkayabileceğiniz bir yer bulmaya çalışmak. Benim hayatım bu. Sıradan şeyler bunlar; yağmur altında yürümek, bitmek bilmeyen kilometreler."

Göründüğü kadar ihtişamlı değil."

28 YILIN SADECE 15 YILI YÜRÜYEREK GEÇTİ

Bushby, geçen 28 yılın yalnızca yaklaşık 15 yılını yürüyerek geçirdiğini söylüyor. Yolculuğun farklı etapları arasında, yaşam maliyetlerinin düşük olduğu Meksika'ya sık sık çekilmiş.

Geri kalan zamanı ise vize başvuruları yapmak ve "jeopolitikle uğraşmakla" geçtiğini anlatıyor.

Covid-19 pandemisi sırasında uygulanan seyahat kısıtlamaları da gecikmelere yol açmış.

AİLESİNİ GÖRMEK İÇİN BİLE DÖNMEDİ

Yolculuğu için koyduğu kurallar gereği Bushby, ailesini görmek için İngiltere'ye dönemedi.

Nadiren de olsa oğluyla ve boşanmış olan anne babasıyla başka ülkelerde bir araya geldi.

"Aile ailedir, değil mi?" diyor Bushby.

"Her zaman hayatınızda olacaklardır. Ama bir yıpranma yaşanıyor. Araya mesafe giriyor. Hatta öyle bir noktaya geliyor ki bir ölçüde birbirinizden uzaklaşıyorsunuz. Artık birbirinizi gerçekten tanımıyorsunuz."

Aşk hayatına gelince hazırlıklı ol. Sert bir darbe yiyeceksin. İşler senin için iyi gitmeyecek." Dover'a vardıktan kısa süre sonra, yaklaşık otuz yıl aradan sonra ilk kez balık, patates kızartması ve ezilmiş bezelye yedi.

Bu yemeğin dünyanın başka hiçbir yerinde İngilizlerin yaptığı gibi yapılmadığını söylüyor.

Ancak yüzeysel şeylerin ötesine bakıldığında, İngiltere'yi pek özlememiş gibi görünüyor.

"Bütün dünya önümdeydi, bu yüzden dikkatimi çeken pek çok parlak şey oldu."

Bushby, alışılmış anlamda yaşlanmadığını düşünüyor.

"Daha yaşlıyım ama kendimi o kadar yaşlı hissetmiyorum. Zihinsel olarak yaşım için hala fazlasıyla genç hissediyorum. Kendimi hala yıllar önce Amerika kıtasında yürüyen o adamla özdeşleştiriyorum."

Gözleri parlayarak şunu ekliyor: "O macera duygusuna hala sahibim."

Yolculuğu aynı zamanda çok sayıda insanla tanışmasını da sağlamış.

"Ben şahsen insanlığın en iyi yönleriyle karşılaştım ve bu son derece moral vericiydi. Bu deneyim, insanlığa olan inancımı ve güvenimi yeniden pekiştirdi. Yabancı insanların gösterdiği iyilik, bütün bu yolculuğun gerçekleşmesini sağladı."

Bunu dünya olmadan başaramazdım."

Bushby, sponsorluk anlaşmaları ve kitap kontratından önce, yardımlarla ve hatta yol kenarına atılmış yiyeceklerle hayatta kalan "beş parasız bir sırt çantalı gezgin" olduğunu söylüyor. Benzer bir maceraya atılmayı düşünenlere tavsiyelerde bulunuyor.

"Karşınıza çıkan fırsatları değerlendirin. Aslında hayal ettiğinizden çok daha fazlasını yapabilirsiniz. Biraz özgüven sizi çok uzun bir yola götürür. Hiçbir şey yapmayarak hiçbir şey başaramazsınız.

"Peki, Şili'ye doğru yola çıkmak üzere olan genç Karl Bushby'ye bugün ne tavsiye verirdi?"

Duymak istemezdi. Ona hiçbir şey söylemezsin. Sadece gülümser ve yoluna devam etmesine izin verirsin."

Orijinali İngilizce olan bu makalenin çevirisinde yapay zekadan yararlandık. Yayınlanmadan önce çeviriyi bir BBC gazetecisi kontrol etti.